Hr Solutions

Zen of konijn in je brein

zenEen tijdje geleden las ik Zen of het konijn in ons brein, van Tom Hannes, een zenmonnik in de regio van Gent. Het boek omschrijft op een heel bevattelijke manier hoe ons brein werkt. Het trok mijn aandacht omdat het ook over burn-out veel interessante inzichten biedt.

Het grote B-woord… Burn-out. Ik hoor het steeds vaker. Rondom mij, en in de media. Zelfs de wetgever buigt zich over het probleem.

Wat me in dit boek frappeerde, was de omschrijving van stress. Stress omdat je altijd maar moet. Je moet dat rapport afwerken, je moet huiswerk nakijken, je moet opruimen. Moeten, moeten, moeten. Hannes omschrijft het in zijn boek als een jungle en het beeld past: ik zie mezelf van de ene naar de ander liaan slingeren, steeds sneller. En al te vaak ben ik blij als mijn dag voorbij is zonder al te veel kleerscheuren.

Maar… Eigenlijk heb ik het zelf in de hand, eigenlijk kan ik zelf het verschil maken. Ik hoef niet slaafs te volgen wat het konijn in mijn hoofd mij oplegt … wat een opluchting. Ik heb de touwtjes zelf in handen, ik kan op elk moment zelf kiezen voor wie ik ben en wat ik doen. Een konijn, zei u? Jawel.
Blijkbaar werden we enkele miljoenen jaren geleden gezegend met een extra massa hersenen. Deze grote hersenen of cortex, waarmee we denken, spreken en bewegen, maken ons tot mens. Ze zorgen ervoor dat we op lange termijn kunnen denken en geniale kunst kunnen maken of subtiel met elkaar kunnen communiceren. De werking van die hersenen begint de wetenschap nu nog maar beetje bij beetje te ontdekken. Wat we wel al weten, is dat deze grote hersenen blijkbaar minder snel functioneren dan de kleine hersenen waar ze omheen zitten.

Deze kleine hersenen, of het konijnenbrein zoals de auteur ze benoemt, zijn zeer snel maar ook vrij simpel. Ze zorgen dat we eten, ademen, … maar verder gaat het niet met die hersenen. En deze hersenen blijken nu juist aan het roer te zitten. Zij zitten als het ware achter het stuur. Tot overmaat van ramp spreekt de auteur ook nog over slechte communicatie tussen die twee hersenen. Van de kleine naar de grote lukt het wel maar van de grote naar de kleine loopt het spaak. Of zoals Hannes het beschrijft: ‘levenshouding krijgt voorrang op filosofie’. Het boek legt ook uit hoe we praktisch met die kleine hersenen, of dat konijnenbrein, kunnen omgaan. Hoe we nee kunnen leren zeggen tegen de directieven van het konijn.

Is het een wereldschokkend boek? Nee. Maar je gaat er wel door beseffen dat je kan kiezen. Dat je zelf achter het stuur kan gaan zitten. Net zoals je belangrijke beslissingen niet mag laten afhangen van andere mensen, mag je belangrijke beslissingen ook niet laten afhangen van dat konijn in je brein. Een concreet voorbeeld: als je ’s avonds thuis komt, heb je waarschijnlijk een waslijst van dingen die nog moeten gedaan worden. Stel jezelf de vraag: wat moet ik nu vandaag nog doen? Wat is prioriteit en wat niet? Focus op die enkele prioriteiten en laat de rest voor wat het is. Je zal veel rustiger zijn en veel meer genieten. Van wat moet, maar vooral ook van wat mag.