Hr Solutions

Het fluwelen konijn

konijnEen paar dagen voor mijn vertrek op vakantie belt mijn vader mij kort op.

“Zus”, zegt hij, “mag ik even langs komen? Ik heb een doos boeken voor jou. Het zijn jouw Tiny-boeken. Ons moe is de zolder aan het opkuisen en al die dingen moeten weg en ik dacht dat jij die boekjes wel zou willen, daarom heb ik ze opzij gezet”. Boekjes uit mijn kindertijd … Tiny? Die herinner ik mij amper.

Veel aandacht krijgen de boeken niet tot de avond voor vertrek op vakantie. Even snuisteren toch, denk ik … en inderdaad: Tiny maakt confituur, Tiny op de boerderij, Els op kostschool, Les Quatre Filles du docteur March, … en Het fluwelen konijn … Ja “Het fluwelen konijn” van Margery Williams. Dat boek was ik helemaal vergeten, enkel de cover doet een belletje rinkelen en ik herinner mij dat mijn vader er mij uit voorlas net voor het slapengaan. Het gaat over een pluchen konijn dat graag echt wil zijn, lees ik op de achterflap, maar verder kom ik niet.

Net voor ik de deur van ons huis definitief dichtsla richting Zaventem en richting vakantie rits ik het boekje nog snel mee. En zo vertrek ik als ‘volwassen vrouw’ met een sprookjesboek op vakantie.

Het is een bijzonder boek een aanrader, voor groot en klein. Ik wil er graag een stukje uit delen, want het verhaal geeft een antwoord op vragen die geregeld bij me opkomen. Wie zijn mensen echt? Hoe kan je iemand écht leren kennen? En omgekeerd, waarom kan ik bij sommige mensen echt mezelf zijn en wil dat bij anderen dan weer niet lukken?

‘Echt is niet hoe je gemaakt bent’, zei het Leren Paard.

‘Het is iets wat met je gebeurt. Als een kind lang, heel lang van je houdt, en niet alleen om met je te spelen, maar ECHT van je houdt, dan word je ECHT.’

‘Doet dat pijn?’ vraagt het Konijn.

‘Soms wel’, zei het Leren Paard, want hij sprak altijd de waarheid. ‘Maar als je Echt bent, dan geef je er niets om dat het pijn heeft gedaan.’

‘Gebeurt het allemaal ineens, net als opgewonden worden’, vroeg hij, ‘of beetje bij beetje?’.

‘Het gebeurt niet allemaal ineens’ zei het Leren Paard. ‘Je wordt het gewoon. Het duurt een hele tijd. Daarom gebeurt het niet vaak met dingen die gemakkelijk breken, of scherpe randen hebben, of heel voorzichtig behandeld moeten worden. In het algemeen ben je tegen de tijd dat je Echt wordt, meestal kaal geknuffeld, je ogen zijn eruit gevallen, je poten bengelen erbij en je ziet er haveloos uit. Maar dat geeft allemaal niets, want als je eenmaal Echt bent, ben je niet lelijk meer, behalve voor de mensen die het niet begrijpen.’

Mensen kunnen pas echt worden als er andere mensen zijn die van hen houden!